یتیـــــــــم

یتیـــــــــــــم 

                   سعدی

 

 

 

 

پدر مـرده را ســـایه  بر ســر فکن  

           غبارش بیفشـــــان و خارش بکن

چو بینی یتیمی سر افکنـده پیش 

          مده بوسـه بر روی فرزند خویش

یتیـــــم ار بگرید ،  که نازش خرد؟ 

         وگر خشـــم گیـــرد که بارش برد؟

الا تا نگــرید که عـــرش عظیــــم   

         بلـــرزد همی چون بگرید یتیـــم

به رحمت بکن آبـــش از دیده پاک 

    به شفقت بیفشانش از چهره خاک

اگر سـایه ی خود برفت از سرش 

       تو در ســایه خویشـــــتن پرورش

من آنگه ســــر تاجـور داشـــــتم 

       که ســـــر بر کنـار پدر داشـــــتم

                    ه ه ه

 

  مرا باشد از درد طفلان خـــــــــبر

 که در طفلی از سر برفتـــــــم پدر

 

/ 2 نظر / 123 بازدید
امیر شهبازی

سلام مسعودم روزت مبارک تقدیم به دل مهربانت شمع خاموش شمع خاموشم ، درونم آتش است شعرمن تیری درون ترکش است زیرخاکستر، نهان دارم غمی داغ آن غم ،شعله اش بس سرکش است بال پروانه ، بسوزد تا که شمع شعله افروزد که سوزش دلکش است بید ِ مجنونم ، ولیکن سر بلند نزد لیلایم ، دل من بی غش است مست ومدهوشم ز انفاس کسی کوکزاول خاطرش درمن خوَش است کشت ِزاری را به آتش می کشد شمع خاموشی که قلبش زاتش است دردِ گمنام است، دلی کو بیغم است چون نداند،غم، زِ یاری مهوش است "گمنام"1/3/92

طلعت خیاط پیشه (طلای کرمانی)

روز تان مبارک.[گل][گل][گل]